طرح­های ارتباطات مشارکتی[1] (چند هاب): 

به مقصود بهبود کیفیت سیگنال دریافت شده با بهره گیری از همکاری چندین آنتن، که باعث به وجود آمدن یک فرستنده مجازی چند آنتنه[2] می­شوند، ارائه شده می باشد. ایده این طرح برگرفته از این واقعیت می باشد که اطلاعات­ معمولا با در نظر داشتن ماهیت پخش از کانال توسط همسایه­های یک گره شنیده می­شوند. پژوهش­های زیادی در زمینه مقایسه­ انرژی مصرفی شبکه­های SISO (یک ورودی و یک خروجی[3]) و شبکه­های مجازی MIMO (چند ورودی و چند خروجی[4]) انجام شده می باشد. نتایج این پژوهش­ها نشان­دهنده صرفه­جویی بهتر انرژی و تاخیر انتها به انتهای کمتر در فاصله­های بیشتر از محدوده ارسال گره­ها درسیستم­های MIMO حتی با وجود انرژی اضافی سربار مورد نیاز برای راه­اندازی این الگوریتم­ها می­باشد [5,4].

پ) کنترل توان ارسال[5]: کنترل توان ارسال (TPC) به مقصود افزایش بهره­وری انرژی در لایه فیزیکی با تنظیم توان فرستنده­های رادیویی مورد مطالعه قرار گرفته شده می باشد. از این رو، یک گره با انرژی  باقی­مانده بالاتر می­تواند توان ارسال خود را افزایش دهد، که این اقدام باعث فعال کردن الگوریتم کاهش توان ارسال در گره­های دیگر می­گردد، در نهایت صرفه­جویی انرژی را به همراه دارد. استراتژیTPC نه تنها در انرژی بلکه با کاهش توان ارسال، خطر تداخل را نیز کاهش می­دهد. به علاوه، گره­های کمتری در ناحیه شنوایی یک گره قرار می­گیرند. از سوی دیگر افزایش توان ارسال می توان منجر به توسعه رنج مخابراتی گره شده و تعداد همسایگان آنرا افزایش دهد. این امر می­تواند قابلیت توزیع ترافیک را در گره­هایی که دارای تعداد همسایه کمی هستند، افزایش داده و منجر به بهبود طول عمر شبکه گردد [7,6].

[1] Cooperative communications schemes

[2] virtual multiple-antenna transmitter

[3] Single Input Single Output

[4] Multiple Input and  Multiple Output

[5] Transmission Power Control

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

 

لینک متن کامل پایان نامه رشته برق :مطالعه، شبیه سازی و بهبود الگوریتم های کاهش مصرف انرژی در شبکه های حسگر بی سیم