1-1-1-1-          سلول های خورشیدی لایه نازک کادمیم تلوراید

کادمیم تلوراید[1] یک نیمه­هادی مرکب با ساختار نواری مستقیم با گاف انرژی 1.5 الکترون- ولت می باشد که مادّه­ای قدرتمند برای بهره گیری در سلول­های خورشیدی به شمار می­رود. ساخت لایه­ی نوع n  با مقاومت پایین CdTe قابل ساخت می باشد امّا پنجره­ی رسانا و شفّاف از نوع p در دسترس نبوده و در سلول­های اوّلیه­ای که با پیکربندی فلز- عایق- نیمه­رسانا[2] تدارک دیده می­شدند، CdTe در بین دو لایه کادمیم سولفاید[3] قرار گرفته با 10 دقیقه حرارت­دهی400درجه­ی سلسیوسی به نوع p تبدیل می­گردید تا یک سلول خورشیدی مبتنی بر پیوند p/n را تشکیل دهد[6]. در آزمایشگاه NREL سلولی با بازده 16% از جنس CdTe ساخته شده می باشد[7]. ساختار معمول یک سلول خورشیدی CdTe در شکل ‏1‑4 نمایش داده شده می باشد.

شکل ‏1‑4- ساختار مرسوم سلول خورشیدی لایه­نازک CdTe

 

تنوّع روش­های ساخت به عنوان یک مزیت مهم این سلول­های خورشیدی به شمار می­رود که آن­ها را بسیار مناسب برای تولید انبوه می­سازد، در حالی که دسترسی محدود و معضلات زیستی به عنوان اصلی­ترین موانع تولید آن­ها محسوب می­شوند.

 

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید