1-1-1-1-          سلول های خورشیدی با پیوند چندگانه[1]

یک سلول خورشیدی تک- پیوند سنّتی، دارای گاف انرزی مشخصی می باشد. هنگامی که فوتونی با انرژی hν بر سطح پیوند تابانده می­گردد، اگر hν>Eg باشد اضافه­ی انرژی به صورت گرما در محلّ پیوند تلف می­گردد؛ و اگر hν< Eg باشد پیوند نمی­تواند فوتون و طبیعتا انرژی آن را جذب نماید.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

از آن­جا که طیف خورشیدی حاوی فوتون­هایی با گستره­ی وسیع انرژی از 0 تا حدود 4 الکترون- ولت می باشد، بازده یک سلول تک پیوند شدیدا محدود خواهد بود. یک راه سرراست مفهومی برای غلبه بر این محدودیت، تقسیم طیف خورشید به چند ناحیه و تبدیل هر ناحیه از طیف توسط پیوندی با گاف انرژی متناسب به الکتریسیته می باشد. راه متداول و پر طرفدارترین راه برای انجام این کار، بهره گیری از پیوندهای پشته­ای[2] می باشد که در آن پیوندها از گاف انرژی زیاد به کم بر روی یکدیگر قرار می­گیرند. این ساختار در شکل ‏1‑5 نمایش داده شده می باشد. در واقع از آن­جا که در این سلول نور زیر Eg خود به خود از پیوند عبور می­کند می­توان گفت پیوندها خودشان به عنوان فیلترهای طیفی اقدام می­کنند[[i]].

 

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید: