1-1-1-1-          حامل­های بار بدون جرم (فرمیون­های دیراک)

نتیجه ی خطی بودن ساختار نواری آن خواهد گردید که حامل­های بار در گرافن مانند ذرات نسبیتی و بدون جرم ( فرمیون های دیراک) رفتار خواهند نمود.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ویژگی های الکترونیکی مواد معمولا به وسیله ی شبه-ذراتی توصیف می گردد که به صورت الکترون­های غیرنسبیتی و با جرم محدود(غیر صفر) رفتار کرده و از معادله­ی شرودینگر پیروی می کنند؛اما در گرافن ترابرد حامل­های بار، هم نسبیتی می باشد و هم بدون جرم؛ از این روی برای توصیف آن از معادله ی نسبیتی دیراک بهره گیری می­گردد.

رفتار فرمیون­های دیراک، به ویژه در حضور میدان مغناطیسی، بسیار غیرعادی و متفاوت با رفتار الکترون­ها می باشد[[i]]. البته رفتار نسبیتی الکترون­ها در گرافن اولین بار در سال 1947 توسط فیلیپ والاس[1] پیش­بینی شده بود اما در آن روز کسی تصور نمی­نمود ماده ای به ضخامت یک اتم بتواند موجود باشد[[ii]].

جالب می باشد بدانیم که فرمیون­های بدون جرم دیراک قبلا در فیزیک انرژ­ی­های بالا، تحت عنوان نوترینو مطرح شده­اند[74]؛مطابق نظریه­ی نسبیت، ارتباط­ی انرژی و مومنتوم به صورت (‏2‑6) می باشد، و در انرژی­های بالا می­توان مانند­ی اول صرف نظر نموده و به ارتباط­ی (‏2‑7) رسید.

 

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید: